بود . ولايتدار بصره عبد الله بن عامر بود و قضاى آنجا با عمرو بن يثربى بود . قيس بن هيثم از جانب عبد الله بن عامر ولايتدار خراسان بود . محمد بن فضل عبسى گويد : وقتى معاويه عبد الله بن عامر را ولايتدار بصره و خراسان كرد عبد الله ، قيس بن هيثم را سوى خراسان فرستاد كه دو سال در خراسان ببود . دربارهء ولايتدارى قيس روايت حمزة بن صالح سلمى نيز هست كه گويد : وقتى كار بر معاويه راست شد قيس بن هيثم را سوى خراسان فرستاد پس از آن خراسان را به ابن عامر داد كه قيس را آنجا باقى گذاشت . در همين سال خوارجى كه از جنگاوران نهروان به جا مانده بودند و زخميان بهى يافتهء آن جنگ كه على بن ابى طالب عليه السلام آنها را بخشيده بود به جنبش آمدند . سخن از اعمال خوارج در سال چهل و دوم ابى بن عماره عبسى گويد : حيان بن ظبيان سلمى عقيدهء خوارج داشت و از جمله كسانى بود كه در جنگ نهروان زخمدار شده بود و على جزو چهارصد زخمى ديگر او را بخشيده بود . وى ميان كسان و عشيرهء خود بود و يك ماه يا در حدود يك ماه آنجا بماند آنگاه با تنى چند از كسانى كه عقيدهء رى داشتند سوى رى رفتند و همچنان در آنجا بودند تا خبر كشته شدن على كرم الله وجهه به آنها رسيد . در اين وقت حيان ياران خويش را كه ده و چند نفر بودند و يكيشان سالم بن ربيعهء عبسى بود ، پيش خواند كه چون بيامدند حمد خدا گفت و ثناى او كرد ، سپس گفت : « برادران مسلمان ، خبر يافته‌ام كه برادرتان ابن ملجم مرادى در مقابل در